Bu çalışmada doğa ile bütünleşmiş masalsı bir karakter ele alınmış. Karakterin üzerindeki çiçekler, yapraklar, yeşil kıyafet ve kahverengi tonlar onun doğayla olan bağını vurguluyor. Şapkasındaki bitkiler ve ayaklarının çevresindeki otlar, karakteri doğanın dışında duran bir figür olmaktan çıkarıp doğanın bir parçası haline getiriyor.

Seninle olmak;
Karanlık bir odada
İlk kez bir pencerenin açılması gibi.
Hiç bilmediğin;
Tadını, dokusunu, kokusunu
Hayal bile edemediğin bir hissin
Bir anda bütün dünyanı sarması gibi…

Bir insanın:
“Meğer yaşamak,
Birinin gözlerinde var olduğunu hissetmekmiş”
Dediği o kırılma noktası.

Gecenin en zifiri yerinde
Sen aydınlattın içimi.
Seninle doldum
Deniz kenarında, kayalıklarda otururken…

Ayı seyrettik,
Ufuktaki yıldızlara baktık
Ve sarıldık sımsıkı,
Kimseye aldırmadan.

Seninle yaşadım huzuru, aşkı.
Seninle tattım
Hiç bilmediğim o duyguları.

Meğer sevilmek,
Bir kalbe dokunmaktan öteymiş;
Birinin yanında
Kendini tamamlanmış hissetmekmiş.

Ben seni tanıyana kadar
Sevilmenin ne demek olduğunu bilmiyordum.
Şimdi biliyorum.

Çünkü sen,
Karanlığımda açılan ilk penceresin.

Ve ben,
O pencereden giren ışıkta
İlk kez
Kendimi sevildiğim yerde buldum.

Sahi  bu denli  kavrulabilirmiydik  aşk ımızın  ateşinde,

Tutuşabilirmiydik  sevdamızın narında,

Kanabilirmiydik  doyumsuzca sadakat  pınarımızın suyunda,

Çıkmasaydık  şayet  gönül koymasaydık Ervah _ı  Ezelden  bu yola ,

Toplayabilirmiydik meyvelerimizi , Derleyebilirmiydik kara güllerimizi ,

Alabilirmiydik  kucagımıza bebelerimizi ,

Yaşayabilirmiydik  bu masum AŞK ın  hikayesini ,

Yazabilirmiydik  beraberligimizin masalımsı öyküsünü,

Kördügüm olmasaydı  sevdamız  kenzül  Ervah ‘da ,

Şad olurmuydu ruhlarımız eksik kalırdı bence  sevgili şehidim diger yarımız ,

Kır çiçeklerinden  birlikte yaptıgımız gelin tacımız ,

pampal ,  gelincik çiçeklerinden  bagladıgımız   kırmızı kurdalemiz ,

Küpeli gülünden takdıgımız küpelerimiz ,

Koşarak dans ederek mutlulukla oynadıgımız gençlik çagımız,

“Seni seviyorum” lu  heyecan dolu koşturdugumuz  munzur dağımız ,

Birbirinden güzel hatıralarımızdan yazdıgımız şiirsel destanlarımız ,

Bana kaldı canlandırarak tekrar oynamaya çalıştıgım tiyatrolarımız ,

Aktristler  bölündü yarım kaldı malumunuz,

Pembe pancurlu evdir    hayeller diyarımız,

Ansızın kasım patında soldu gülümüz,

Sustu sevda bülbülümüz,

20.11.2013 sondu senle bu  günümüz,

Yavrularım Dehri Di(yar)ım ve Neharım

Sana , kaybolan yıllarımız yaradana ,

Sadakat pınarımızda bana emanet… 

Kanıyor yaram pek derinden ,

Vuruldu  sızlıyor kalbim can havlinden ,

Kırıldı kanadım en ince yerinden öpüyorum kuzum  AYYILDIZLI TENİNDEN…

Nur  ala nur olasın en güzelinden …

NERİMAN GÖK İÇSELYOL YOL  20.11.2023  00:25